Bonny B | Het geluid van de vrijheid
In dit artikel:
Bonny B., geboren als Apo in 1972 in Pôsat (Cambodja), is een Cambodjaans-Zwitserse mondharmonicaspeler en bluesmusicus wiens leven wordt gekenmerkt door overleving, teruggeven en muziek als geneesmiddel. Als kind maakte hij de terreur van de Rode Khmer onder Pol Pot mee: dwangarbeid, chronische honger en het constante gevaar dat familieleden “verdwijnen”. Hij verloor vier broers en een oudere zus; sommige sterfgevallen zag hij met eigen ogen. Omdat hij als jong kind vaak te ziek en te zwak was om te werken, bleef hij soms alleen achter en bewaart hij fragmentarische herinneringen in beelden, geuren en angsten die hem altijd bijblijven.
In 1975 vluchtte zijn gezin tijdens bombardementen drie maanden lang door de jungle richting de Thaise grens, waar ze vrijwel zonder papieren en middelen aanklopten bij vluchtelingenkampen. Missionarissen en hulporganisaties hielpen hen aan asiel; in juli 1979 arriveerde Bonny, ernstig verzwakt van de honger, met zijn familie in Zwitserland. Daar vond het gezin rust en veiligheid; zijn vader Payan kon nooit meer terugkeren naar Cambodja en overleed in 2001. Kort voor diens overlijden beloofde Bonny plechtig een school voor jonge kinderen in Cambodja te bouwen—een belofte die hij later waarmaakte.
Muziek werd voor Bonny zowel een uitlaatklep als een verbindingsmiddel. Hij leerde een vak (patissier/bakker), werkte als postbode en combineerde jarenlang werk en optredens, soms met nauwelijks slaap. Uiteindelijk koos hij voor een carrière in de muziek en pakte die ondernemend aan: hij startte de eerste mondharmonicaschool in Zwitserland, gaf les, richtte een studio op en organiseerde optredens. Zijn eerste album Cambodia (2000) mengde blues en soul; later schakelde hij meer naar traditionele, old‑school blues met het album I Got the Blues. De mondharmonica is voor hem een klein, direct instrument dat de emotie dichtbij houdt; technisch eenvoudig maar emotioneel complex. Hij speelt vaak ook drums/percussie tegelijk en treedt veel in duo op met zijn broer ICE‑B (gitarist), die vanaf 1995 deel van zijn muzikale leven uitmaakt.
Bonny maakte naam binnen de Europese bluesscene: hij jamde met grootheden als Buddy Guy en B.B. King, haalde Amerikaanse bluesmusici naar Zwitserland (onder anderen John Primer, Bernard Allison en Louisiana Red) en bouwde jarenlang aan een lokale scene door het runnen van drie bluesclubs (die tijdens de covidperiode moesten sluiten). Zijn spel en lesgeven zijn geworteld in luisteren, dienstbaarheid aan het lied en het respect voor de traditionsdragers van de blues. Hij benadrukt eenvoud in spel — één noot, een pauze, adem — om ruimte voor emotie te bewaren, een benadering die hij “vloeibaarheid” noemt.
Sociaal ondernemen vormt een constante in zijn loopbaan. In 2007 begon hij met de bouw van een kleinschalige school voor drie- tot zesjarigen in Tabun, nabij Siem Reap; de school opende in 2009. Het onderhoud en de financiering daarvan houdt hij met creatieve acties draaiende: zo nam hij contact op met het Guinness Book of Records en deed een ludieke recordpoging (24 uur blues spelen) om geld in te zamelen. Bonny en zijn vrouw onderhouden dagelijks contact met leraren in Cambodja; met concerten en vriendenkring wordt extra steun geregeld. Hoewel de regio soms spanningen kent, blijft het project draaien en zijn de kinderen en docenten doorgaans gemotiveerd.
Persoonlijk zet Bonny zijn verleden om in een levenshouding: hij glimlacht bewust, deelt vrijgevig en ziet vrijheid als iets wat je dagelijks moet beleven en beschermen omdat hij het tegengestelde kent. Muziek gebruikt hij om verhalen te vertellen en publiek dichterbij te halen — hij betrekt mensen actief tijdens shows, legt betekenissen uit en zoekt samenzang en verbinding. Naast optreden geeft hij masterclasses en harmonica‑workshops en blijft hij een actieve organisator in het bluescircuit.
Het afgelopen jaar kende zijn carrière een nieuwe impuls toen video’s met hem en zijn broer op sociale media groot bereik kregen; zijn volgersaantal groeide van zo’n 6.000 naar bijna 50.000, en festivals en boekers nemen contact op. Daardoor verschuiven zijn plannen van hoofdzakelijk Zwitserse activiteiten naar meer Europese tournees: Nederland, Duitsland, Frankrijk en Polen staan op de agenda, met een nuchtere ambitie voor een Amerikaanse tour in 2027. In oktober 2026 staat hij onder meer op Texel Blues in Nederland. Boekingen lopen via booking agency Bluesfrog, maar hij en zijn vrouw regelen veel zelf — een aanpak die past bij zijn praktische, ondernemende karakter.
Kortom: Bonny B. is een artiest van een dubbele afkomst—overlevende van een gewelddadig verleden en actief bouwer van cultuur en onderwijs—die de blues inzet als persoonlijke therapie, communicatiemiddel en manier om terug te geven aan zijn geboorteland. Zijn muzikale en sociale projecten zijn met elkaar verweven: elke noot en elk concert is ook een middel om uitzicht aan jonge Cambodjanen te bieden.