In Memoriam | Rob Orlemans 1957-2026
In dit artikel:
De redactie van Dé Blueskrant meldt met grote verslagenheid het overlijden van Rob Orlemans, de in Tiel geboren bluesrockgitarist, zanger en frontman van Rob Orlemans & Half Past Midnight. Orlemans is overleden aan de gevolgen van een zware longontsteking. Zijn overlijden laat een groot gat achter in de Nederlandse blues- en rockscene; collega’s, bandleden en fans herinneren hem als een bevlogen podiumkunstenaar en een warm, toegankelijk mens.
Rob Orlemans stond meer dan dertig jaar aan de top van de Nederlandse bluesrock en wordt door velen als één van de grondleggers van het genre in Nederland beschouwd. Met zijn karakteristieke gitaarspel en rauwe stem bouwde hij een trouwe schare fans op, niet alleen in Nederland maar ook in België, Duitsland, Japan en de Verenigde Staten. Zijn live-reputatie was groot: energieke optredens, sterke festivalshows en meerdere buitenlandse tournees — waaronder een memorabel optreden in Chicago dat werd vastgelegd op het livealbum Live In Chicago (2002).
Biografie en muzikale ontwikkeling
Orlemans begon op zijn tiende met gitaar spelen en ontwikkelde zich vooral door te luisteren en na te spelen; grote inspiratoren waren John Lee Hooker en Jimi Hendrix. In zijn jonge jaren speelde hij in rockbands als Conus, Sprinter en RFB; met laatstgenoemde bracht hij in 1985 de single Hold On The Line uit. De naam Half Past Midnight ontstond nadat Orlemans muziek schreef bij de korte horrorfilm Half Past Midnight (1988) — die titel werd later ook de naam van zijn band.
Samenwerkingen en carrièrehoogtepunten
Een opvallend hoofdstuk in zijn carrière was de samenwerking met Curtis Knight, de ontdekker van Jimi Hendrix. Onder de naam Curtis Knight & Half Past Midnight maakten ze twee platen en beleefde Orlemans internationale erkenning, maar ook zakelijke teleurstellingen: heruitgaven en videomateriaal leverden financieel gezien niet op wat hij verwachtte. Desondanks bleef hij optreden, produceren en studiowerk doen — vaak anoniem of onder andere namen — en werkte hij onder meer met Julian Sas.
Met drummer Ernst van Ee (vaste drummer sinds circa 12 jaar) en bassist Piet Trom (ruim 17 jaar bij de band) vormde Orlemans een stabiel trio. Samen brachten ze meerdere studio- en livealbums uit, zoals Libertyville (2006), The Spirit (2009), Highway Of Love (2013) en samenwerkingen met de Amerikaanse gitarist Michael Katon, wat resulteerde in de liveplaat Katon & Orlemans – Live K.O. Ze speelden op grote festivals zoals Ribs en Blues en trokken regelmatig door Europa en de VS.
Shake Them Down (2023)
Tijdens de coronapandemie bleef Orlemans actief en werkte hij aan nieuw materiaal. Het meest recente studioalbum, Shake Them Down, kwam uit op 21 april 2023. Voor dit album koos hij bewust voor een klassieke, onversierde bluesrocksound: minimaal plak‑ en knipwerk, weinig effecten en een directe opnameaanpak. Het bevat zowel vers materiaal als liedjes die al decennia op de plank lagen; sommige nummers stammen uit begin jaren tachtig. Het album is persoonlijk van toon — zo bevat het instrumentale Song for Erik, spontaan opgenomen ter nagedachtenis aan de roadie van de band die aan ALS overleed, en Never Be Ready, oorspronkelijk bedoeld voor een vriend die op zijn uitvaart had moeten worden herdacht. De titeltrack heeft een licht politiek klimaataccent. Orlemans produceerde en mixte veel zelf en koos voor een heldere, niet‑overdreven stemmix; voor de distributie werkte hij samen met Coast to Coast.
Persoonlijkheid en werkwijze
Op het podium was Orlemans een geboren performer; buiten het podium stond hij bekend als open, humoristisch en gulle verteller. Hij voelde zich het meest thuis in het live‑spel: “optreden is het allerleukst”, zo omschreef hij zijn drijfveer. Zakelijk maakte hij fouten — rechten en royalties leidde tot teleurstellingen — en hij gaf toe keuzes te hebben gemaakt die hem geld kostten. Twintig jaar geleden koos hij er desalniettemin voor om fulltime muzikant te worden, met inkomsten aangevuld door studie- en producerwerk. In de studio werkte hij vaak snel en doelgericht: basisdemo’s stuurt hij vooraf, waarna de band het werk in de studio uitwerkt en in veel gevallen in één take vastlegt.
Toekomstplannen en achterblijvende erfenis
Voor de release van Shake Them Down waren er plannen voor nieuwe tournees en samenwerkingen (onder meer een aankomende show met Walter Trout in Duitsland en een mogelijke najaarstour met Marcel Scherpenzeel en John Hayes). Die plannen krijgen door zijn overlijden nu een andere lading. De Nederlandse bluesgemeenschap verliest met zijn dood een markante persoonlijkheid — een muzikant die zowel op als naast het podium een blijvende indruk naliet.
Dé Blueskrant betuigt zijn medeleven aan familie, vrienden, bandleden en fans. Rob Orlemans laat een omvangrijk oeuvre en vele liveherinneringen na; zijn muziek en zijn energie zullen door veel liefhebbers voortleven. Keep on rockin’, Rob.